ข้าวผัดจีนคือบททดสอบฝีมือพ่อครัวจีนแท้ ไฟแรงสุด กระทะร้อนสุด และข้าวเมื่อคืน
ไทยเป็นแดนข้าวผัด และข้าวผัดจีนก็มีที่ยืนของตัวเอง ตั้งแต่ข้าวผัดกุ้งแบบร้านอาหารจีน ถึงข้าวผัดอเมริกันที่คนไทยคุ้นเคย
คำว่า “ว็อกเฮย” หรือลมหายใจกระทะ คือกลิ่นควันหอมที่เกิดเมื่อวัตถุดิบแตะกระทะเหล็กร้อนจัด ที่บ้านให้ผัดทีละน้อยด้วยไฟสูงสุด
ข้าวเย็นคือเงื่อนไขแรก
ข้าวผัดอร่อยเริ่มจากข้าวที่เย็นสนิท ที่ดีที่สุดคือข้าวค้างคืนจากตู้เย็น เมื่อเย็นแล้วเม็ดข้าวจะรัดตัวและไม่ติดกัน จึงแยกเม็ดได้เมื่อผัด ข้าวที่เพิ่งหุงยังชื้นจะลดอุณหภูมิกระทะและทำให้ข้าวเละ ถ้าไม่มีข้าวเย็นให้เกลี่ยข้าวบนถาดแล้วแช่ตู้เย็นสามสิบ นาที ก่อนผัดควรใช้มือขยี้ข้าวให้แตกเม็ด
ไฟแรงและกระทะที่ร้อนจริง
ข้าวผัดต้องใช้ไฟแรงและกระทะที่ร้อนจริง เพื่อให้เม็ดข้าวกระเด้งและเกิดกลิ่นไหม้หอม ถ้ากระทะยังไม่ร้อน ข้าวจะดูดน้ำมันและเหนียว ควรผัดทีละน้อย อย่าให้เต็มกระทะ เพราะของเต็มกระทะจะลดอุณหภูมิและข้าวมีน้ำ ไข่สามารถตีแล้วผัดแยก หรือเทลงเมื่อข้าวเริ่มแห้งแล้วแต่สไตล์ สุดท้ายราดซีอิ๊วที่ขอบกระทะเพื่อให้กลิ่นหอมฟุ้ง
ลำดับการใส่เครื่อง
ผักที่มีน้ำมาก เช่น แครอทและถั่วลันเตา ควรลวกและสะเด็ดให้แห้งก่อนผัด กุ้ง กุนเชียง และเนื้อสัตว์ผัดให้สุกก่อนแล้วจึงใส่ข้าว ต้นหอมซอยใส่เป็นลำดับสุดท้ายเพื่อคงสีเขียว ถ้าใช้ผักแช่แข็งต้องละลายและซับให้แห้ง ไม่เช่นนั้นข้าวจะแฉะ น้ำมันงาและพริกไทยขาวใส่หลังปิดไฟเพื่อให้หอมโดยไม่ไหม้
คำถามที่พบบ่อย
ทำไมต้องใช้ข้าวเมื่อคืน?
ข้าวเย็นสูญเสียความชื้นผิวเมล็ด เมล็ดจึงแยกกันผัดได้กรอบ ไม่แฉะเป็นก้อน
ว็อกเฮยคืออะไร?
คือกลิ่นควันไหม้เฉพาะตัวที่เกิดจากการผัดอาหารในกระทะเหล็กร้อนจัด